Historia

Jedynie taka osoba jak biskup Franciszek Ludwik, blisko spokrewniony z dworem     cesarskim, posiadający najwyższe tytuły i godności, mogła podjąć tak śmiałą i kosztowną decyzję wybudowania kościoła.

17 maja 1690 roku z jego polecenia zaczęto burzyć stary kościół. W tym samym miejscu zaczęto budować nowy, już czwarty z kolei kościół, na tym samym miejscu. Zdumiewający pozostaje fakt, że do budowy kościoła włączyła się cała społeczność miasta i okolicy. Oddawano sumy pieniężne, ofiarowano materiał, angażowano się przy pracach budowlanych. Ciekawostką jest, że w ramach kar kościelnych i pokuty zatrudniano bezpłatnie skazanych.

Z polecenia biskupa Franciszka Ludwika architektem i budowniczym kościoła został Jan Piotr Dobler. Pochodził on z Wiednia, działał w Nysie, pracował na dworze Franciszka Ludwika. Zmarł w 1695 roku. Innych jego prac nie znamy. Być może plan kościoła opracował pod wpływem architekta Michała Kleina, zapewne też przy udziale jezuitów, którzy wyznaczeni przez biskupa pełnili funkcję doradcza.

Wpływ jezuicki widoczny jest w planie i koncepcji architektonicznej kościoła, zauważamy tutaj częściowe wpływy typowej jezuickiej architektury wzorowanej na kościele 90 II Gestu w Rzymie. Z drugiej strony architektura kościoła charakteryzuje się z pewnym konserwatyzmem polegającym na nawiązaniu do wyraźnego motywu krzyża w planie i przestrzeni. Sobór trydencki zalecał zresztą budowanie kościołów z zaznaczeniem planu krzyża.

Otmuchowska świątynia jest budowlą emporowo-bazylikową i pod tym względem należy do popularnych rozwiązań architektonicznych na Śląsku. W tej grupie znajdują się kościoły Cystersów w Bardzie, Jezuitów w Nysie i Franciszkanów w Kłodzku.

Prace przy budowie kościoła przebiegały sprawnie i szybko, tak, że już 21 października 1691 roku biskup Franciszek Ludwik położył uroczyście kamień węgielny pod lewym filarem. Osobliwościom kamienia węgielnego jest inskrypcja wyryta na metalowej płycie, wymienia panujących i wielkich tego świata, a także Jana Piotra Doblera nazwanego „Nissae civis architectus”. Inną osobliwością inskrypcji jest jej odniesienie do zwycięstwa nad Turkami. Prace dobiegły końca, w maju 1693 roku ukończono sklepienie, a miesiąc później miała miejsce osobliwa uroczystość. Cieśla M. Kastner z Nysy na oczach budowniczych, mieszkańców i duchowych wspiął się na wieżę kościelną i tam założył na hełm pozłacaną kulę. Z radości wystrzelona aż 12 moździerzy. Majster siedząc na wieży popijał wino a na koniec z rzucił naczynie na ziemię. Na zakończenie tej zabawy polano wszystkich wodą dla upamiętnienia tego wydarzenia. Z podobną uroczystością łączyło się ukończenie drugiego hełmu. Wówczas wtedy do kuli włożono pergamin z inskrypcją w języku łacińskim, mówiącą o budowie świątyni i wspominającą architekta Doblera oraz fundatora Franciszka Ludwika.

Budowę kościoła ostatecznie ukończono w 1693 roku i wtedy z wielką ceremonią poświęcono nowy kościół. Jakkolwiek w dalszym ciągu trwały w nim prace, które były związane z wyposażeniem i wystrojem.

Ogłoszenia

 

 

Posłuchaj niedzielnego kazania

Siostry Boromeuszki

Minuta ze Słowem

Obraz z kamery

Odpusty jako wielki dar

Nauka o odpustach łączy się z tajemnicą Bożego Miłosierdzia. Odpust jest to darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy odpuszczone już co do winy.

Czytaj więcej...

Sakramenty święte

Sakramenty święte - co wiedzieć należy...

Czytaj więcej...

Malowidła Dankwarta

Rozkład malowideł K. Dankwarta na sklepieniu kościoła parafialnego

Czytaj więcej

Joomla templates by Joomlashine